Kurê Dêlegurê

Ev çirok, bi destpêkirina koçberiya eşira Xelikan, dirok, çand û serpêhatiyên kurdên ketine nav axa Anadoliyê vedibêje. Ji germa Çukurovayê heta hişkesaliya Konyayê, ji çiyayan heta deştan, ji Enqereyê heta Selanikê çiroka şivaneki şervan û bilûrvan dide ber xwe, carinan bi çirokbêjiya kurdên Anadoliya navin, carinan bi dengbêji û helbestavaniya wan a xwezayi bûyeran vedigerine metneke edebi. Hilweşina desthilatdariya Osmani, avabûna Tirkiyeyê, salên avabûn û xirabûna bajar û dewlet û gelan e. Lê ji bo hin kesan tiştek neguheriye, ji her derdê netew û dewletên demê dûr, jiyana xwe çawa bi hezar salan meşandibin wisa dimeşinin. Lê dinya hemi di şer de ye û hesabên mezin tên kirin, lew şivanê kurd Qelê, di nivê şer de bi xurti dibin leşkeriyê. Ne nasnameya wi heye û ne ji ziman dizane. Evin dema vegere hesretê, gumanên kûr bi xwe re tine… mirov carinan ji tirsan li penagehên xelet digere, lê nizane. Çarenûs carinan xiyanetê bi navê xilasbûnê dike çareya yekane. Ev roman ne tenê behsa çiroka hatina kurdan bi axa Anadoliyê dike, herwiha behsa kesên nehati ditin û çanda gelê hati jibirkirin ji dike. Evinên pêkan û nepêkan li hev dipêçe, nişan dide ka çawa hêza evinê zorê dide baweri û çandên hezarsali û berê wan diguherine. Di Kurê Dêlegurê de, Yusuf Kaynak bi çiroka şivaneki xizan qala şikestina gelek kes û eşir û gel û desthilatiyan dike. Diroka şer û rewşa giran a demê, bi çiroka evindaran ve girê dide û bi serpêhatiya şivanê evindar û dildara wi, dixwaze çiroka yek ji wan hezaran kesên bêdeng hatin û çûn ragihine.