Kure Dele

“Ziripoşa tirko hat, şewla xwe dide ser xaniyên vi aliyi, kekê min got bila dernekeve devê dêri.” Got bi micidi û laserk û demançeya lehimê ji ber çavên min rakirin, ew xistine sindoqeke darin û Qur’ana kaloyi ji dani ser devê wê, tirp û lempe temirand. Şewla ziripoşê di pencereya berê wê li hewşê re bere bere hate ser rûdêna wê, singê wê dalêst, çû ser diwêr, lê ji min negirt. “Biyan!” min got di zikê wê tariyê de, dilê min çargopali lê dixist, min ê tişteki din bigotayê, heçku hest pê kiribû, jixwe hest pê dikir ku ez ne yeki normal im.