Kurşun

Kurşun, bir insanın ensesini parçaladıktan sonra yolunu huzla sürdürdü. Ay öyküsü yazmayı tasarlayan yazarın masasına düştü. Yazar şaşırdı. Nerden gelmişti kurşun. Masanın üstünde duruyordu Kanlıydı. - Bir insanı öldürdüm, dedi kurşun, derinden gelen, kaygılı bir sesle. - Yazarın yüzü gerildi. Eliyle cigarasını aradı, bulamadı. Masayı taradı gözlriyle, igara paketinden çıkardığın cigarayı yaktı. - -Neden, dedi dişlerini sıkarak. - Bir yazardı öldürdüğüm, düşüncesinden ötürü öldürüldü. Dedi kurşur.’’