Li Çiyaye Helgurde Şere Ronahi U Tariye

Merwan gotibû çirqi Misto ji xwe lûleya çeka xwe rakiribû ji. Tirsa Misto ya mirinê di carek de derbas bibû û niha keneki ketibû ser lêva wi ya tenik. Tiliya xwe ya li ser tetikê şidand. Merwan li benda qulqulikirina zikê xwe ma. Berê lûleya Misto li zikê wi bû. Tu tişt di ber çavên Merwan re derbas nebû. Tu dimeneki jiyana wi nehat hişê wi. Ne gund, ne lêyistokên zarokatiyê, ne sobeberiyên li behra wanê, ne heft salên mekteba sere­tayi, ne Stenbol û ne ji çiya. Tu dibê qey ji roja ku ji dayika Sehdet bûye heta niha hema wisa li ber devê mirinê bûye. Ji bili vê demê ti demeki wi tunebû. Ti nav û ti sûret ji nedihatin hişê wi. Tenê li benda teqina berikan bû, ku bedena wi bike weka qulên seredê. Dibûya ku di dûv re jiyana wi hemû di careki de bihatana ber çavên wi. Lê niha tenê kêliyeke cemidandi hebû. Misto qe ne-sekini. Pê li tetikê kir û go ‘çirq’.