Li Xurbete

Ez im generalê payizê Şifqeya li serê min ewr e Û stêrkên li ser milê min çend pelên çilo yên rengzivi Sakoyê li min nermeba ye Û şûrê min çiqlê dareke riziyayi Ez im generalê payizê Payiz bêyi min sêwi ye Ez bûm min got belê meytê siya kesk e Pelê weşiyayi koçkiri Bi tenê ez im ku di mihraba payizê de Ji bo giyanê zindi yê pelan Nimêja şehidan dikim Navê wê nakim nimêja miriyan... Şêrzad Hesen, Bextiyar Eli, Letif Helmet û Şêrko Bêkes bo Wİ dibêjin: “Xwezi cur’et û derfeta min hebûya li ser vê diwanê binivisim bêyi ku ez zilmê lê bikim.” Şêrzad Hesen “Ew qesideyek e û pêwistiya wi bi tefsirê heye. Ne mumkin e ligel tu kêliyeke şi’ri, ligel ditina her ciwaniyê min ew neanibe bira xwe.” Bextiyar Eli “Ev şa’ir di bingehê xwe de endazyar nebûye û ne endazyar e; lêbelê ew ê bala xwe bide wan apartmanan ku li her du aliyên ca’deyên li xurbetê çêkirine, wê şaş bimine ji wê endazekariya ku wi ruhê dûkeli encam daye.” Letif Helmet Em di vê diwanê de şa’ireki dibinin ku naşibe hevalên xwe yên şa’ir ên wê serdemê. Welateki di yê şi’rê ji xwe re peyda kiriye. Ev diwan yek ji haveynên şi’rê ye. Pirrbêji û quflên destkird û listikên xerab ji bêjeyên wê dûr in. Muzika şi’rê baskê hilfirina şi’rê ne.” Şêrko Bêkes