Melamet Neşesi

O, O’dur. İbnül Arabi Hz.’nin bu kısa sözü bir tekrar gibi görünse de anlamı çoğaltmak için değil anlamın önündeki fazlalıkları kaldırmak için söylenmiştir. Çünkü hakikat, kendisinden başka bir şeyle tarif edilemez. Ona yapacağımız her tanım kendi idrakımızın sınırları içinde kalır. Anlattığımız O değildir; O’na yönelen bir işarettir yalnızca. “O’’ dediğimizde onu bir bir işaretin altına almaya çalışırız, “O’dur’’ dediğimizde ise bütün tanımların ötesinde O’nun kendisinden başkası olmadığını teslim ederiz. “O, O’dur’’, biz ise onu anlamaya, yaşamaya çalışanlarız. “O” denilen, herhangi bir şeyin karşısına konulabilecek bir başka şey değildir. O, kendisiyle kaim olan ve kendisinden başkasıyla tanımlanamayan Hakikat’tir. Bizim bütün sözlerimiz O’na dair işaretlerdir; O’nun kendisi değildir. İnsan hakikate yaklaştıkça merkeze kendisini koyma tehlikesi ortadan kalkmaz. Oldum, biliyorum, ulaştım, anladım dediğinde kendisini bir makama ermiş görebilir. Cehalet perdesinden sonraki tehlike olduğunu sanan benliktir. İşte burada Melami tavrı kendini gösterir. Kişi kendine bir paye vermeden, yaşadığını bir üstünlük sebebine dönüştürmeden, kendisini öne çıkarmadan edebi kendi içinde yaşayarak nazarını hakikate çevirirken, kendi nazarının dahi sınırlı olduğunu bilir. O, O’dur sözü bütün benlik iddialarının üzerine sessizce konan mühür gibidir. Payımıza düşen O’nu bilmemize, anlamamıza engel olan kendimizi aradan çıkarmaktır. Ve belki bu söz de açıklanmak için değil, içimizde yankılanmak için söylenmiştir. Seyir zevkimiz baki olsun…