Mirina Kaleki Rind

Du meriv. Du ronakbirên kurd; ronakbirê destpêka 1900'i Kalo û ronakbirê nûjen Serdar Azad. Jiyanên wan, his û serpêhatiyên wan, xewn û xeyalên wan, danûstandinên wan yên bi hev re û bi dorali re, dijwari berberiyên wan... Romana Mehmed Uzun ya duwemin, Mirina Kaleki Rind, li dor van kes, tişt û pirsiyaran tê pê. Ronakbirê nûjen Serdar Azad pênûs di destan de, li ber masê rûdine û ronakbirê kevnare Kalo bi bir tine; gundeki biçûk û kalemêreki ecêb. Kalo ki ye? Ew ji kû ye? Ew çi vedişêre? Serdar Azad, li mileki, ji xwendevanên xwe re behsa kalê ecêb û sirtiji dike û li mileki din ji, ew bi kalo re dipeyive û jê re behsa xwe, hisên xwe, biranên xwe û zarokatiya xwe di ke. Yanê, roman ne bi tenê li ser du kesan tê pê, herweha ew bi du şêwan ji tê hûnandin û vegotin. Mirov dikare Kalo weki rûpeleki jibirbûyi ji diroka Kurdistanê bibine, Serdar Azad û jiyan, his, daxwaz û biraninên wi ji, weki miroveki kurd yê nûjen û jiyana wi... ji ber ku kes, bûyer û peywendiyên romanê herçend şexsi û taybeti bin, hewçend ji gelemper in.