Nalin.. Birdanka Xwelye

Zor caran edeb ew rêkar e ji bo yê mirov hest û hizrên xwe tê de tomar dikirin, hewil dida bi ciwan­tirin wêneyên dahênanê nimayiş bike, dahênan ji di nivisanê de weku rexnegirê romanivis Kolln Willson pesin dike, piroseka bi zehmet e weku bi serkeftinê ye ji bo serê milekê, kesên lawaz dikevin û paşpaşki vedigerin, kesên xwedan iradeka bi hêz dibine ni­viskarên şareza û navdar, heta nivisin ji, ji heji nas­navê dahênan bibe, gereke xwe bi şêwazeki nimayiş bike ku hiç delivê nehêle û xwendevan neçar bike heta dûmahi tip û riste pê ve bête girêdan û di gel de biji, weku mamostayê edebê Erebi Dr. Sami Qire amajê pê dike û dibêje; “xwendin heta radeyeki weku vegêrana ayetên quranê ye”, ji ber ku di pirosa xwen­dinê de xwendevan ji cihana xwe ya asayi qut dibe û tevli cihana niviskari û ezmûna wi dibe, di wê pê­vajûyê de xwendevan nax û peywendi û jiwar û rûdanên dewrûberên xwe nas dike, lew ra eger xwen­din pencerek be ji bo bazdanê ji ketwari. Hevdem derwazê vegeriyanê ye ji bo heman jiwar.Reng e roman yek e ji tuxmên edebi yên zortirin maweyê ji bo xwendevan berceste dike da têkili ezmûna niviser ya mişti dahênan û şarezaya jiyane­wer û cihana wi ya xeyali bibe, ne ku tinê di gel hejma­ra rûpelan û dirêjiya demê ya nivisinê mijûl bibe. Ji ber ku roman rûdanên zêdetir û mewdayên demên dirêjtir ji regezên di peyv û riste û peregirafan de têne rêzkirin bi xwe ve digire. Li gora bûyerên romanê û ristina bi hêz ya niviskar pêximet gehiştina encam û armancê dadirêje, deliva hevrikiyên navxweyi ji bo kesatiyan ferahim dibe, di encam de roman rûber û mewdayên cihdemki yên berin û fireh terz û şêwazên nivisanê yên heme cûr dafirine, hebûna vê saxletê ji pêdivi bi romaniviseki heye ku dimenên ji rûdanan bilindtir nişa xwendevan bide û pêgehên kesatiyan di romanê de û nêzikbûna wan ji hevdu û velvinên di navbera wan de di deq û diyalogê de bi zelali diyar bike.