Nasreddin'in Fendi Keloğlan'ı Yendi

Nasreddin Hoca; "Beni şimdi iyi dinle Keloğlan. Herkesle dost kalmak istersen, kimseyle darılma, hiç kimseye kin besleme, kimseden nefret etme, his kimseyi kıskanma; kimsede ayıp eksik arama, asla ve asla öfkelenme, sinirlerine hep hâkim ol, kibirlenme, böbürlenme. Kibir çok kötüdür Keloğlan. Hata yaptığın zaman özrü kabul et. Asla ve asla bencil olma. Vefalı ol. Savurgan olma. Büyüklerine saygıda, küçüklerine sevgide kusur etme. Her şeyine sahip çık. Gün gelir lazım olur. Ak akçe kara gün içindir. Sakla samani gelir zamanı. Damlaya damlaya göl olur, damlacıktan sel olur Keloğlan. Hadi yolcu yolunda gerek. Helalinden düğünün için gereken akçeleri kazan, sağ salim köyüne dön." Keloğlan, Nasreddin Hoca’nın ve Selver Hatun'un elini öptü. Bacanağı, Deli Tayfun ile kucaklaştı. Aykız’la toka etti. Anası Iraz Hatun'un elini öptü, anası oğluna sarılıp ağladı. Cankız’a da sarılır, elleri uzar, elleri ayrılır. Cankız hıçkırdı. Sevdiği adamdan ayrılmak zordu. Keloğlan, bir değneğin ucuna azık çıkınını takmışı. Değneği omzuna koyup yürüyerek uzaklaştı. Herkes uzaklaşan Keloğlan’ın arkasından bakıp el salladı. Ne demiş atalarımız; “Yolcu yolunda gerek. Keloğlan gurbete gider Nasreddin Hoca da Selver Hatun'la tarlaya çalışmaya gider."