Oda

Derler ki; Her Yunnak Mevsimi’nin üçüncü günü, gölün ortasından bir ışık yükselir göğe doğru. Mehmet’in aşkının ve umutlarının ışığı derler ona. Çünkü tüm umutlarını, geleceğine ilişkin tüm taleplerinin yangısını göle dökmüştü o gün. Orada da kaldılar. Suyun altında… O yüzden her yıl dönümünde göl dayanamaz ve Mehmet’in ateşini içinden atarmış göğe doğru. Bir süreliğine de olsa rahat etmek için. O ateş o gölü kuruttu. Bugün Mehmet’ in sevdalandığı gölün yerinde toz ve kumdan başka bir şey yok artık.