Özgürlük Kanatlarımı Kırmaktır Şimdi

Her güne bir ölüm düşer Hayallerin ortasında yaşamak bir vurgundur şimdi. Her güne bir ses düşer Tarifsiz çığlıkların arasında türkü söylemek bir savaştır şimdi. Her güne bir kelime düşer Sancı nöbetlerinde üretmek sessiz bir infilaktır şimdi. Her güne bir heyula düşer Kırılan kanatlara rağmen uçmak bir infazdır şimdi. Her güne bir zaaf düşer Tarihe terk edilmiş Meryem’e rağmen, sevmek bir direniştir şimdi. Her güne bir kök düşer Ruhun ellerinden tutmak bir ribattır şimdi…