Prostatitlerin Tanı ve Tedavisi

Değerli meslektaşlarımız Prostatit kelimesi anlam açısından prostat bezinin iltihabı gibi düşünülse de geleneksel olarak üroloji pratiğinde alt üriner sistem yakınmaları, inflamasyon, prostat ve nöronal kökenli ağrı ve etyopatogenezi tam olarak anlaşılamayan klinik tabloyu ifade etmek için kullanılmaktadır. Erişkin yaş gruplarında %8-14 oranında saptanan prostatitler erkeklerde 50 yaş altında en sık, 50 yaş üzerinde ise benign prostat hiperplazisi (BPH) ve prostat kanseri ile birlikte üçüncü sıklıkta tanı konulan üriner sistem hastalığıdır. Yaklaşık 200 yıldır bilinmesine rağmen özellikle kronik pelvik ağrı sendromunda (tip 3 kronik prostatit) nedenler, uygulanan tedaviler ve etyopatogenez hala tartışmalı olup; geleneksel yöntemlerle olguların ancak %5-10’unda etken patojenin gösterilebilmesi, klinik olarak prostatit tanısı konulan hastaların bir kısmının histolojik incelemelerinde prostatit tanısının gösterilememesi ya da histolojik olarak prostatit tanısı konulan hastaların bir kısmında hiçbir klinik yakınmanın olmaması henüz tam olarak açıklanamamıştır. Son dönemlerde yapılan geniş çalışmalar sonrası hastalığın aslında sanılandan daha kapsamlı ve daha geniş semptom kümesine sahip olduğu anlaşılmaktadır. Yapılan popülasyon çalışmalarında erişkin erkeklerin %50’sine yakınında hayatlarının herhangi bir döneminde geçirilmiş prostatit ile uyumlu şikayetler bulunduğu saptanmıştır. Prostatitlerle ilgili geçmiş yıllara göre daha yoğun çalışmaların yapıldığı ve bu konuda gerek etiyoloji, gerekse de patogenez ve tedavilerde önemli ilerlemeler sağlandığı anlaşılmaktadır. Ülkemizde özellikle bu konuda yazılı kaynakların oldukça sınırlı olduğu anlaşılmaktadır. Üroloji alanındaki kılavuzlar ve güncel literatürler ile klinik deneyimleri içeren bu kitabın tıp öğrencileri, uzmanlar ve akademisyenlerle birlikte konuyla doğrudan ya da dolaylı ilişkili sağlık çalışanları için faydalı olacağı düşünceleriyle emeği geçenlere teşekkür ederiz.