Sewiye Bi Dayik ü Bav

Dema Kazim xatir ji Serbaz Alparslan xwestibû û ketibû rêya xwe ber bi Stembolê ve, peyvên Alişûr di serê wi de dubare dibûn. Gava çav li çivikan ketibû, ew peyvên wi hatibû bira wi. Serê xwe di şebaka siwarê re derxistibû û qiriyabû. Her digot û bang dikir ji çivikan re: “Silav, silav ji dinê binê erdê!” Newaf Miro, di “Sêwiyên Bi Dayik û Bav” de edaleta li rûyê vê dinyayê dipive.