Şex Ziro

Ziro: Nemayo! Rewşa segi ji ya me qenctir e. Ne derdê segi yê mal û zarok û kari heye, ne derdê zewac û jinê... Salê carekê dêhleba wi heye, tiştek kir, kir gava nekir ji xwe re nake xem û eza. Nabêje ka min isal şol kir nekir. Zarok dê biminin birçi. Derd û pirsgirêka zexil û xwarinê nin e. Zikekê têr e, yekê birçi ye. Gava birçi dibe diçe li zikak û sergûvkan digere zikê xwe têr dike. Gava têr li pê xwarinê nagere. Derdê wi yê nijandinê qet nin e. Derd û pirsgirêkên wi li gel dewlet û ciranan nin e. Pirsgirêkên wi yên oli, neteweyi, çandi qetiyen nin in. Li ku derê lê bibe şev li wêrê ye. Ferqa şev û rojê ji bo wi nin e. Dûvikê xwe danine ser pişta xwe, dilê wi ku derê hes bike dike wê derê û li wêrê dimine. Ser û dilekê bêxem û bêkeder û rihet heye. Vêca Qadoyê nemayi bi rewşa segi neraziye. Qado: Ziro te rewşa segi wesa vegot, ez ê niha dua bikim ku Xweda min bike se û dûvê xwe bavêjim ser piştê. Ziro: Kuro Xweda kengi dua pejirandine û tiştek qenc kiriye? Qado: Aha aha disa devê xwe yê bimbarek vekir, tika dikim tu neaxivi.