Sihren Mizewran

Ez ji serboriya xwe ya haikûnivisinê pak pê beled im ku haikû, wek sonnetan, xezelan, coupletan û terzên poetik i şêwemehdûd i ditir, ber‘eksê texmina gelek kesan ku lewane ye li cem xwe bibêjin kurt e û ma çi ye, şêweyeki dijwar û tev çiya û çelixt e, çi ku her zehmettir e weki qelema şa’iriyê bişêt tixûbên teswirkariya dûr û dirêj bişikêne ku di gerdûna wê ya xas de şa’ir lê baniyaye û exlebe ji her şa’iri nayê ku çilk û dilopên belor ên bizavên siruşta bixulexul bi sê risteyan û hevdeh kiteyan li singê demê nigar bike bi mandegari. Ji dewra Matsûo Başoyê japoni ta bi Jack Kerouacê emriki û Berken Bereh û gelekên ditir ên kurd, weku di Sihrên Mizewran a enwaê’ newadir û cewahir û elwanê nefais a şa’ir Ergin Sertemi de hatiye, haikû kurttirin qebare ye, lê kûrtirin nigar e: Xanikê tenê Li xeta rêl-zeviyan Paceyên roni Bi Sihrên Mizewran a haikûnameya rengesmani re Ergin Sertem ê ‘esilba yê şa’ir, wergêr û zimannas û ekterê xas ê vê dewra zimanê me keşkola haikûyên bi kurdmanci hem bi xweşiki vedijine, hem ji tixûbên haikûnivisinê berfirehtir dike, bi hêz û şiyana wi “ezmanê di” yê ku ji gerdûna Ehmedê Xani û Mela Se’id Şemdinani xwe gihandiye heyna Fêrikê Ûsiv û heyama me hemûyan. Haikûyên Sihrên Mizewran hûrgiliyên rewneq ên xasenezera xaseşa’ir Ergin Sertemi ne, ku ruhdêr û nayab in. Kawa Nemir