Solmera'da Taşınan Şey

Solmera’da en çok duyulan kelime “geçer”di. Üzülme, geçer. Korkma, geçer. Öfkelenme, geçer. Ama bazı şeyler geçmiyordu. Söylenmeyen sözler, sorulmayan sorular ve içte tutulanlar zamanla görünmeyen bir ağırlığa dönüşüyordu. Elira da birçok şeyi içinde taşımaya alışmıştı. Ta ki bir gün, uzun zamandır kullanılmayan eski kütüphanede herkesin aynı yere baktığı hâlde aynı şeyi görmediğini anlayana kadar... Belki de bazen yanılan gözlerimiz değildir. Baktığımız yerdir. Solmera’da Taşınan Şey, söyleyebilmenin cesareti ve birbirimizi gerçekten duymanın hafifliği üzerine sıcacık bir hikâye.