Spele

Kesên ku ji mêj ve ye te nas dikirin ecêbmayi diman li rexi vê hezkirina te. Li der û ciranan û heta li dê û bavê min pir ecêb dihat hezkirina te ya keçekê. Lewra ji berê ve te ji zarokên keç heznedikir. Te digot “Qiz kingê hebe dibin qizên xelkê lê kur çiqas pis bin ji kurê me ne.” Heta jidayikbûna min ji keseki neditibû ku tu bi zarokeke keç re şa bûyi, te ew daye milê xwe û ew maçi kiriye. Navê min ji te Nefel danibû. Di wê şeva ku kerb û dilşadi tevlihev bûbû wextê bavê min bi madeki têkçûyi ji te re gotibû “Dadê, Nesibe rehet bû; du kur mirin, qizek Xwedê kir nesibê me” te jê re gotibû “Xema nexwo. Kes ji Xwedê mezintir tuneye, tu kes ji jê çêtir nizane. Biryar li ser biryara wi nayê dayin. Bila navê wê Nefel be. Ewê ji weke nefelê qurmek be lêbelê sê pel û sê giyan dê di xwe de bihewine.”