Sütre ve İnşirah

biraz kendimden kalan ben vardı aldım geldim gülüşüme bir eslik durak verip tabiatınıza sığınıyorum demin geldi iki yakam bir araya hüzünbaz bir kırkayağı ilikleyip boynumun tam ortasına bir yeniçeriye kepçe almaya gitmişlermiş meğerse gülüme bir eksen kırığı sayılmış oluyor böylece eklembacaklıların kehaneti... iki de bir bir cıvıltı geliyor kulağıma "ikra"