Tasavvuf ve Tevhid'de Parlak İnciler (Ciltli)

Müellif’in «ed-Dürr-ün-Nadîd fit’Tasavvufi vet’Tevhîd» adıyla Arabca olarak yazmış olduğu, sonra Türkçe’ye tercüme ettiği bu eser, zamanımızda sünnete = Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in getirmiş olduğu dîne ittibâ’ etmekten gevşeklik yapan, sahih yol sanarak ibadetleri uyduran, Üstün ve Seçkin’in berrak ve tertemiz sünnetini unutan, tasavvufla ortaya çıkan sûfîlerin ve tasavvufu inkar eden birçok ulemânın ve binnetice onlar gibi bid’ate sımsıkı sarılmış sahte ve hasta, hevâlarına uymuş birtakım ulemânın verdiği zararlardan okuyucusunu kurtarmak, ona bir mizan olması, İslam ve Müslümanlara hizmet olunması ğayesini taşımaktadır. Asrımızda bizim için sonsuz bir bereket ve şükran kaynağıdır. Tasavvuf, bir de Allah Teâlâ’nın ma’rifet ve Tevhîdi yani Tevhîd-i ilmî, Tevhid-i amelî yahud Rubûbiyet Tevhîdini gerektiren Ulûhiyet Tevhîdi hakkında te’lif edilmiş numûne bir eserdir. Bu eserde sûfîlerin i’tikâdî ve ahlâkî sözleri de bilhassa nakledilmiştir. Eser, tasavvuf ve sûfî kelimelerinin sözlük ve ıstılah manalarını verdikten sonra “ilm-i tasavvuf”un had ve tarifini, esas menşeini, nisbetini, isimlendirilmesini, konusunu, hükmünü sekiz cihetle beyan etmektedir. Sûfîlerin büyüklerinin Allah Teâlâ’ya teslim olmak hususundaki sözlerini, “tevbe, takva, huşu’ ve tevâzu’, telvîn ve temkîn, tefekkür, tevekkül, rıza” hakkındaki sözlerini eserde ğayet sarih ve tafsilatlı olarak  bulabileceksiniz. Hırka giydirilmesinin aslı, zikrin mertebeleri ve çeşitleri, merâtib-i İlâhiyye, insan-ı kâmilin mertebeleri, Ehad, Vâhid ve Vahdâniyet’in manaları, felsefecilerin bu husustaki sözleri ve sûfilerin onların sözlerine reddiyeleri, ulemânın Tevhîdde ittifak, lakin maksada ulaşma yollarındaki ihtilafları, Tevhîdin mertebeleri, ehli tahkîkin nezdinde zikir, üns, vecd ve vücud mefhumları, el-Cem’u velFark Makamı, el-Vahdet-ul-Mutlaka, Vahdet-ul-Vücud ve Vahdet-uş-Şuhud mevzuları kemâliyle ifade edilmiş olup, her yeni başlayana yol gösterici, her nihayet davalısına da arkadaş bir eserdir.