Temenen Li Ber Bahoze

Vê biharê, rûyê Nisêbinê weki heyveke zivin e. Weki heyveke zivin e ku di pişt ewran de maye... Rûyê Nisêbinê weki deqandineke di demê de wênandi tê û di min dibihure. Lê em bêxatirxwestin in... Em girêdayi veqetandinên xwe ne hetani bi mirinê. Firtoneyên nava me ji wê ne heyran. Em û Nisêbin, em weki du dergistiyên di navbera du kêran de li civanên hev in. Bila zeman di zimanê fistoqi de zirtan bizmar ke. Ne xem e. Di hebûnweriyê de hê ji gerdûn bi şikûdari pêl dide. Û wê Nisêbin bi bireweriya xwe hişmiraz biwelide. Wê ji tariya xwe stêrkên xwe biwelidine... Hûn wilo nenêrin ku vêga xirbe û sikakên Nisêbinê weki rahikên bedeneke zindewar di bin gurmina tank û topan de, di bin pijiqandina agirê bi bermilên firokan de digirnije... Hûn wilo nenêrin ku weki Stalingrad û Kobanê dûxan û ewrên ji tozê digirin ser van xirbeyan. Wilo nenêrin ku vêga bombeyên kesk mija mirinê li ser van xaniyên kavilkiri dinermijinin... Ev bajar wê ji tariya xwe stêrkên xwe biwelidine.