Tragedyalar

Cansever’i Türk şiirindeki yerine olanca ağırlığıyla oturtan ve İkinci Yeni’den ayrı yönlerini gösteren Tragedyalar’da şair, dizenin işlevini yitirdiği düşüncesiyle tiyatrodan, diyalogdan, iç monologdan yararlanır; düzyazının olanaklarını şiire taşır. Her yönüyle modern şiire yeni özellikler, taze bir hava ve özgün biçimler getiren unutulmaz bir kitap Tragedyalar. “Unutulmuş gibiyim ben. Ve insan Bir bakıma unutulmuş gibidir Bilemem ki, nasıl anlatmalı, yalnız bile değilim Belki de yalnızlıktan Daha fazla bir şey bu Unuttum ben kendimi de Stepan.”