Tren Düdüğü Çaldığında

"Badem dallarına marteniçka bağladım ve fısıldadım: 'Sen yine açacaksın.' Her gün bu yolda yürürken baharın yine geleceğini bilmek güzel ama ben yine bu yolda olur muyum bilmem. Belki de insanları hayata bağlayan tam olarak bu belirsiz yürüyüş... Serin sabahlarda kabak çiçeklerine, papatyalara, gelinciklere merhaba derken; bir yol tutma, bir kapı arama, bir tren düdüğüyle başlayan arayış sensin. Ve yolun sonunda cevaptan çok kendi sesini bulmak var… Ayşe Gaffaroğlu, sıradan olayları ele aldığı öykülerde olağanüstü bir yazınsal atmosfer yaratıyor. Hüzün ve ironi iç içe geçmiş. Anlatımı yalın, korkusuz ve sürprizli. Yola ve yolcuya her koşulda umudu hatırlatan öyküler."