Türk Edebiyatında Nev-Yunanilik

Türk edebiyatında Tanzimat’tan itibaren başlayan modernleşme sürecindeki yol arayışlarından biri olarak 1912’den sonra Yahya Kemal ve Yakup Kadri öncülüğünde şekillenen Nev-Yunânilik hareketi, kısa süreli bir girişim olarak kalmasına rağmen, edebiyat ve düşünce tarihimiz açısından önemli duraklardan biri olmuştur. Bu hareket yalnızca Eski Yunan ve Latin dünyasına duyulan estetik bir hayranlık değil; aynı zamanda modern Türk edebiyatının kendi köklerini, medeniyet tasavvurunu ve sanat anlayışını yeniden kurma çabası olarak yorumlanmalıdır. Yeni Türk Edebiyatı alanının kıymetli isimlerinden Prof. Dr. Şevket Toker, yıllara yayılan titiz çalışmasıyla Nev-Yunânilik’i yalnızca bir edebi eğilim olarak değil; Tanzimat’tan II. Meşrutiyet’e uzanan zihniyet dönüşümünün merkezinde duran bir kırılma noktası olarak ele almıştır. Yahya Kemal’den Yakup Kadri’ye, dönemin tartışmalarından eleştirilere kadar geniş bir çerçevede ilerleyen eser; edebiyat, tarih, kültür ve düşünce dünyamız arasındaki derin bağları görünür hâle getirmektedir.