Türklük Bilimine Genç Bakışlar - IV

Türkiye’de gündem başta olmak üzere, bazı şeyler çok hızlı değişirken maalesef akademi ve bilhassa akademinin sosyal bilimler kısmının bazı kesimleri, olması gerekenin aksine oldukça statiktir. Bu sebeple bazı hocalarımız hem kendi öğrencilerinin hem de umumi olarak bütün öğrencilerin yayın hayatına mümkün olduğunca geç başlamaları gerektiği eğilimini hâlâ taşımaktadırlar. Dolayısıyla birçoklarının aklına ilk gelebilecek “lisansüstü öğrencilerle neden böyle bir işe girişildiği” sorusu da hâlâ geçerliliğini korumaktadır. Soru gibi ilk üç ciltte bu soruya verilen cevaplar da geçerliliğini aynen korumaktadır. O yüzden ilk üç ciltte bu soruya verilen cevapların iktibas edilerek buraya aynen aktarılmasında bir beis görmüyorum: “Bu sorunun birkaç cevabı vardır. Her şeyden önce, genç akademisyenlerin mesleki hayatlarının başlarında karşılaştıkları en büyük sorunlardan birinin ilmi metin oluşturma olduğu konusunda bir uzlaşma olduğu fikrindeyim. Nitekim çalışmaların hakemlik sürecinde, hakemlerin böyle bir çalışmanın öğrencilerin akademik gelişmelerine sağlayacağı faydalar konusundaki müspet tenkitleri, bu fikrimi pekiştirmiştir. İkinci olarak yayım aşamasına ulaşmamış bir akademik çalışma, araştırma esnasında tekâmül eden fikir ve bulgular umum akademik camia ile paylaşılmadığı takdirde, hem emek hem de fikir israfı olma tehlikesi ile karşı karşıyadır ki bu hem çalışmayı yapanın kendisi için hem de mensubu bulunduğu cemiyet için tahammül edilmemesi gereken bir durumdur. Böyle bir çalışmaya girişilmesinin üçüncü sebebi ise 2015 yılında Budapeşte’de gerçekleştirilen “Role of Religion in Turkic Culture” adlı sempozyum sırasında, günümüz Macar Türkolojisi’nin en önde gelen isimlerinden biri olan Prof. Dr. András RONÁ-TAS ile aramızda cereyan eden bir sohbet esnasında sarf ettiği sözler olmuştur. Hoca, kendisinden Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi (IJHE) için makale desteği istediğimizde, karşılık olarak “Ben öğrencilerimden her zaman üç şey isterim: yayın, yayın ve yayın” cevabını vermişti. Prof. Dr. Roná Tas’ın bu cevabı, Türklük bilimi camiasının en köklü geleneklerinden birine sahip olan Macaristan’da, genç akademisyenlerin yetişmesinde yayına verilen ehemmiyetin yerini kavramama sebep oldu. Prof. Dr. Roná-Tas’ın bu yaklaşımının altında yatan amilleri anlamak zor değil. Zira lisansüstü eğitim aldığı yıllardan itibaren akademik metin oluşturma alışkanlığı edinmiş genç akademisyenler için, yukarıda sayılan ilk iki sebep de kendiliğinden ortadan kalkacaktır”.