Vay Başıma Gelenler

“Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer,” derler. Hepimizin biriktirdiği sayısız hatırası vardır. Kimi hiç akıldan çıkmaz, kimi bazen hatırlanır. Kimi güzeldir, mutluluk verir, özlemle aranır; kimi acı verir ve iç sızlatır andıkça. Zaman hızla gelir geçer ama anılar asla eskimezler. Şunu da çok iyi biliyorum ki sizlerin de harika anılarınız vardır ve gün olur, onları da paylaşmanın zevkini tadarsınız. Öğrencilik, öğretmenlik, gençlik, askerlik, avcılık, tatil anıları; yavrularımızın bebeklikten birer yetişkin oluncaya kadar bizlere yaşattığı o birbirinden güzel anılar; meslekte geçen yıllardan kalanlar, torunlar, emeklilik anıları doldurur geçmişimizi. İşte bu yazdıklarımda da bazen eskileri yad etmeye, bazen ders almaya, gülümsemeye, bazen de kendi yaşadıklarımızı anmaya kapı açacağını umduğum bazı şeyler bulacaksınız. Bu arada, ünlü şairimiz Ümit Yaşar Oğuzcan’ın dediği gibi belki beni de unutmazsınız: “Bir gün gelir de unuturmuş insan En sevdiği hatıraları bile Bari sen her gece yorgun sesiyle Saat on ikiyi vurduğu zaman Beni unutma” “Hayat yaşandığı kadardır. Gerisi ya hatıralarda bir iz ya da hayallerde bir umuttur.” diyor Pablo Neruda. Haydi o zaman, o izlerden bazılarına birlikte bakalım…