Weke Şebnemeke

Bamed Serdar, di helbestên xwe de mina rastiyeke diroki, di asteke semantik de weke zanista ziman ya ku li ser bêjeyan disekine, bi mijarên evini, civaki, xwezayi xwe dispêre rastiya jiyanê. Têgihiştina hebûna nêrinên cuda û li ser firehkirina sinorên peyvan radiweste. Carna armanc û mijara xwe dihewine û carna ji sinorên armanc û mijara xwe derdikeve, giraniyê dide têgehên mantiqi û girêdana nava peyvan. Ji kaniyên veşarti yên zimanê Kurdi bi dêrandineke cewheran derdikeve pêşberi xwendevanan.