Yalnızlığa Ağıt

Kışın, avuçlarımdaki sulak araziden Maviye dalarken kısraklı gözlerin Dudakların, o biçare Uzaklardan fısıldar Gözlerimde yeşeren her nebata Dokunabiliyor gözlerin İçimde uçuşan her hiçe Aborjinler denirdi uzaklardan fısıltılarla çığlık atanlara Bilemezdim tabuların ferlerinde söndüğünü Şimdi her mavi gözden bir siyahlık beliriyor Yavaştan bütün gözler sana boyanıyor Yeşil siyaha Kahverengi siyaha Siyah, siyaha boyanmak için savaşıyor Doluluğun vagonda çıkardığı çığlık gibi İçimdeki boşluk Her mavi Siyaha oynuyor Moskova, Prospekt Vernadskogo