Yel Değirmeni

Öten kuşlarım kafesteydi Ormanlarım yanmıştı/yakılmıştı Zeytin ağaçlarım kesilmişti Çiçeklerim, başaklarım Açmadan kavrulmuştu! Yüzlerde maske, sevgide riya Sözlerde yalan, bire alıp ona satan Çalan-çırpan paraya tapan Haramı helal yapan vardı YİNE YAZAMADIM! İyilikten-güzellikten Aşktan-sevgiden yana Aradım bulamadım Döndüm geldim DEĞİRMENİMİN BAŞINA! Anladım ki bu marifet bunun taşında “Doğru” diye göğüs germişim Atılan her kurşuna, YANMIŞIM-YAKILMIŞIM-ATILMIŞIM! Nasıl geldim hayret ettim Bu kafayla bu yaşıma!