Yitik Balta

İdamın arifesinde yolda karşılaştığı arkadaşı, tanıdığı birinin idam edileceğinden söz etmişti ama ismini söylememişti. * “Kirli tabancayı…” dedi şaşırmış bir yüzle. “Niçin almış ki ortada herhangi bir sebep yokken?” * Peki ama Hazreti İbrahim’in Baltası diye bir şey var mıydı, varsa da bugüne kadar toprağa karışmadan sağlam kalabilir miydi? * Peygamber’in gittiği yoldan gidecek, bastığı toprağa basacak, içtiği sudan içeceklerdi. * Tetiği düşüren adam, “Bunun mermisi ağzındaydı, kim boşalttı şarjörü?” diye avaz avaz bağırmaya başladı. “Çabuk arabadan öbür tabancayı getirin.” * İhanete dayanamayan yıldızlar en sıcak alevlerini püskürterek gökyüzünden iniyordu. Hararet yüzünü dalga dalga yalıyor, göğsünü dağlıyor, ihanet çemberi boğazını sıktıkça sıkıyordu. * Aşkının başka birine gönül vermesi çok ağırdı ama bir de onu bilmek? Aşkının üzerine başka bir aşk koymak? * Kürekler bir dolup bir boşalıyordu, bir onun bir bunun elinde, çok aceleleri varmışçasına. Üzerine yığınlarca toprak atılmaktaydı, “Çıkmasın.” diye. Bağırmak, haykırmak istiyordu. “Kalın, gitmeyin!”