Yozgatlı Yazar Abbas Sayar’ın Gazetecilik Hatıraları

Yozgat’ı Dinliyorum Uzadı güneşin ışığı. Dört bir yanı kolaçan etti… Sonra alıp başını gitti… TV’de Akşama doğru programı… Biri Orhan Veli’nin “İstanbul’u Dinliyorum Gözlerim Kapalı” şiirini okudu. Boğazdan görüntüler verdi. Ben de daha sonra divana uzandım. Yozgat’ı dinledim, gözlerim kapalı… Yozgat’ı Dinliyorum Yozgat’ı dinliyorum gözlerim kapalı Geyik tepesinden bir güneş, Selâmlıyor büyük sabahı, Güleç vuruyor, Tuzlayanın, şeker pınarın, Çatak mahallesinin evlerine. . . Cam ısınıyor, Sobaları yanmayanlara, Ateşleri tütmeyen evlere, odalara, — Merhaba diyor. . . Ne bir kilim ne bir halı Yozgat’ı dinliyorum, gözlerim kapalı. . . İştahsız motor sesleri doluyor kulağıma, İsteksiz saat kulesinin vuruşu… Parkta kesilmiş kavakların, Gazeli kalmamış dalı, Yozgat’ı dinliyorum gözlerim kapalı. Oturuyorum Çamlığın tam ortasına, Çam gövdeleri hışır geriniyor, Sabahın ilk yeli geçiyor üstlerinden, Yaprakları gövdeye “Merhaba” diyor, Çamlık tepesinde bir karaçalı, Yozgat’ı dinliyorum, gözlerim kapalı, Mavi yutuyor boşlukta alı Yozgat’ı dinliyorum gözlerim kapalı İştahsız gıcırtılar geliyor dükkân kapılarından Biri, birine yalandan “Merhaba” diyor, Sonra “Selâmünaleyküm” dolaşıyor kahve masalarına, Düşünce umudu yiyor. Bugün günlerden Salı, Bir sitil yoğurt alıyorum Ve Yozgat’ı dinliyorum Gözlerim kapalı… Abbas Sayar