Yüzü Öpülesi Aydınlık

Pırıltısızdı acı duman, ve çıtırdayan dallar kükreyen alev topu gibi sarmıştı Ulucanlar’ı ANKARA’nın ayazında “Uzakta aramayın beni Ana Nazi kampı burada!” Ölü canlar kuşatmış başkenti sabahın sıfır üçünde. Acı çığlıklar içinde Eylül ayının yirmi altısında on yürek, tek beden sarındılar kızılyıldızlı bayrağa Gün ışığının ağırlığı altında emsalsiz ve Önder’diler On’lar ULUCANLARDA mevsimlerden habersiz kireç kuyusunda yaktılar “bizi”