Zaman Bana Küsmüş

ZAMAN BANA KÜSMÜŞ Çiçek olsan ve açsan bir nisan vakti Seni bulmam Eylül’e denk gelir inan Zaman bana küsmüş, geç kalmışlığım ondan baharlara Öyle olur hep, bir yanım talan bahçe Bir yanım koyu sarı sonbahar Sen beni hatırlarsın belki Kırık pencere önlerinde kırgın çiçekleri sularken Ama ben unutuyorum Dağ lalelerini anımsatan saçlarının kokusunu Unuttukça korkuyorum Unuttukça ölüyorum, beşinci mevsimlerin soluğunda Bu öyle mevsim ki Adına ayrılık dersin Adına hasret dersin Özlem dersin Umut dersin Her mevsime bir ad verirsin Her gün azar azar alır canını Yaşadım sanırsın ama Gün gün bitersin