Zeherya

Neredesin Zeherya Dönülmez zamanların Başlangıcına mı gittin. Bak; bu mevsim tamda sevişme demi utangaçlığımız'a NAR kesilsin aynalar Oysa ki; Utanmamak gerekir Dola kollarını boynuma Dudakların dudaklarımda erisin Hem tanrıya ne ki Sevişiyorsak günahı bizim Trenler kara raylarda Ve göç yolları tutulmuş kuşların Unuttum gözlerini Dudaklarım, ellerim ve Üstelik bütün benliğim kayıp şimdi İçimde arlanmaz bir sarmaşık gibi Büyüdükçe büyüyor Yüreğime dolanan yalnızlık Ve üstüme Umarsız bir yağmur gibi yağıyor Acının çiğ katreleri Zeherya Bir tek ben miyim Böyle deli? Dünya, Durmadan kötülükleri doğuruyor Gelişen aklın ışığında Hem bir bilsen Dudaklarımda Yarım kalırken küfürlerim Seni nasıl özlediğimi.... Bütün kentler İçimde çıplak bir kadın şimdi Şehvetin çıplaklığı değil bu Zeherya Kaburgadan yaratılmanın lanetli hali Durmadan Örseliyorum kendimi Bir günah çıkarma ayini gibi Kentler dedim ya Kentlerimin hepsi Yaslı birer kadın şimdi.