Zimanşujin

Li Birecikê, navçeya Rihayê gulek vedibe, Gula Reş. Ew gul tenê li wira reş e. Bigiri bibi li dereka din biçini, ew gul tu car reş nabişkive. Zimanê me Kurdan wek Gula Reş, li dûri ax û hewa xwe ket. Loma ji rengê xwe wenda kir û li şûna Kurdiya dewlemend û şêrin, “Tirkmanci”yeke sosret girt. Çima? Ji ber ku em Kurd bes giringiya zimanê xwe nizanin û ji xwe re nakine qisawet. Zimanşûjin, li nav Kurdan, li wir û li vir, rexneyeke şaşaxavtina Kurmanci, li dij derketina “Tirkmanci” ye. Ji bo mileteki qedim, zimaneki dewlemend û şêrin, ev bi serê xwe trajediyek e. Em trajediya xwe dikin komedi û bi hal û ehwalê xwe yê pêwist e em bigirin, em dikenin.