Babamın Ardından

Merhabalar. Ben uzun yıllardır öğretmenlik yapan bir sınıf öğretmeniyim. Bir de senin yaşlarında iki kız çocuğu annesiyim. Anlayacağın yaşıtın çocuklarla o kadar iç içeyim ki sizleri çok iyi tanıyorum. Ben de senin gibi kitap okumayı çok severim. Onların gizemli dünyalarında gezinmekten çok zevk alırım. Bir kitaba başladığımda o kadar büyülenirim ki o kitap bitinceye kadar beni esir alır. Sürekli yanımda taşır, boş zaman bulduğum an okumaya başlarım. Hâl böyle olunca kızlarım ve öğrencilerim beni sürekli elimde kitapla görürler. Beni kendine böylesine bağlayan kitabı merak ederler. Sık sık kitapta anlatılanlar hakkında soru sorarlar. “Biz de okumak istiyoruz.” derler. Ancak her yetişkin kitabı maalesef çocuklara uygun olmayabiliyor. Hem içerik, hem içindeki cümlelerin uzunluğu, hem öyküyü anlatış şekli, hem de yazıların büyüklüğü yetişkinlere göre ayarlanmış oluyor. O yüzden onlara benim okuduğum kitapları ancak büyüdükleri zaman okuyabileceklerini söylerim. Olumsuz cevap alınca biraz üzülürler. Onları öyle görünce de benim yüreğim acır.