Niçin Dağ?

Ne ‘uçurtma’ ne ‘rüzgar’ ne ‘yaşamak’ bildim ben Gökyüzüne astığım masallar laf u güzaf Fısıldasam solacak anıtlar suluyorum Yiğirmilik öfkemdir tenhalarda direnen Dışım çoksatan vitrin içim durgun bir sahaf Piyon vezir fil ve şah, mevsimler çoban matı Tahtaya bir tekme at bir tokat suratıma Ya oyundan geçeyim ya güzel yenileyim İki kişi var hazır yazsın tüm vukuatı Divitleri düştüyü elleri yanılsama Takvimler yaprakları nöbetleşe yokluyor Bazı tökezliyorum güzergah bunca eğri Şaşkınlığım tam tekmil demek ki ölmemişim Uslanmadığım her yaş askıda sayıklıyor Kendözünden kaçışın kronolojik seyri